TARCZA PATRON  SZTANDAR  MUNDUREK

TARCZA

    Symbolem szkoły jest tarcza szkolna. Na granatowym tle w centralnym miejscu znajduje się poraj- herb patrona szkoły. W górnej części widnieje pierwsza część napisu: Szkoła Podstawowa w Burzeninie. Pod różą znajduje się ciąg dalszy napisu: ....im. ks. kan. Baltazara Pstrokońskiego. Autorem projektu i wykonawcą jest Danuta Kołodziejska.

PATRON

KSIĄDZ KANONIK BALTAZAR PSTROKOŃSKI

    Baltazar Pstrokoński herbu Poraj urodził się w 1713 r. w Piekarach. Był jednym z pięciorga dzieci Stanisława i Konstancji z Grodzyńskich. Rodzina nie była zamożna, a po śmierci ojca znalazła się w trudnej sytuacji materialnej. Baltazar Pstrokoński uczył się początkowo w szkole oo. Pijarów w Wieluniu, a w wieku 15 lat rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Przerwał je, aby pomagać swojemu krewnemu Józefowi Michałowskiemu w administrowaniu dóbr. W latach 1733 – 34 przygotowywał się do stanu duchownego w Seminarium Duchownym w Gnieźnie. W latach 1734 – 37 studiował filozofię w Kolegium Jezuitów w Kaliszu. Wtedy też został wyświęcony na kapłana i objął probostwo w Mokrsku. W 1756 r. otrzymał kanonię w kolegiacie kaliskiej. Sześć lat później został kanonikiem łowickim. W 1765 r. arcybiskup gnieźnieński Władysław Łubieński powołał go na stanowisko kanonika kapituły w Gnieźnie. Zasiadał jako delegat kapituły w Trybunale Koronnym. Mimo sporych dochodów, od „balów i ansamblów jak od powietrza” [morowego] uciekał, używając „chleba duchownego skromnie i prawie tylko w czwartej części”. W latach 1768 – 69 przebywał w Rzymie. Pokaźny majątek pozwolił Pstrokońskiemu na przeznaczanie sporych sum na cele społeczne. Po upadku konfederacji barskiej podzielił go na cztery części i dwie z nich przeznaczył na poratowanie upadłych fortun, jedną na potrzeby kościoła, a jedną na własne. Był hojnym sponsorem. Na własny koszt wyremontował kolegiatę św. Jerzego w Gnieźnie, kościół w Burzeninie, Koninie, Mokrsku i Złotkowie oraz kaplicę Bożego Ciała przy katedrze gnieźnieńskiej. Napisał także kilka dzieł, m.in. Pamiętnik reperacji,  Mieszanina materii różnych (encyklopedia kościelna) i Nauki kościelne.

25 czerwca 1792 r. ulokował 10 000 złp w banku polskim z przeznaczeniem na szkołę elementarną w Burzeninie. W XIX wieku utrzymywana ona była z odsetek z lokowanej sumy. Rok później przeznaczył 12 000 złp na stypendia dla pięciu uczących się młodzieńców z biednych rodzin szlacheckich. Zmarł w 1796 r. w Gnieźnie. Pochowano go w kaplicy Łubieńskich w katedrze gnieźnieńskiej.

ZŁOTE MYŚLI PATRONA

 O obyczajach

...obyczaje mają kształt kwiatów, i kolor i zapach;

kolor wewnętrzny dobroci, zapach dobrego kredytu

 i dobrego przykładu, który buduje innych

O lenistwie

Lenistwo w potencjach duszy i w czuciach ciała,

ten sam skutek sprawia, co czyni ocet,

i ostrość zębom, które zdrętwiałe, nie są sposobne do gryzienia:

także dym zaciemnia oczy do widzenia.

Jak zatem próżno się spodziewać, żeby zęby od octu zdrętwiałe dobrze gryzły,

Żeby oczy dymem zarażone dobrze patrzyły,

tak jest próżna nadzieja, żeby leniwiec przykładał się do nauk i w nich postępował.

O uczeniu się

Nie można osiągnąć naukę, nie starając się o nabycie jej,

Bo ona nie jest jako woda deszczowa, która z nieba dobrowolnie spada na rolę,

ale jest jak woda studzienna, której trzeba dobywać i pracą ręki czerpać.

SZTANDAR SZKOŁY

    Sztandar szkoły jest symbolem jej historii i tradycji. Jest znakiem, który łączy tych, którzy opuszczają jej progi, obecnych oraz przyszłych uczniów. Nasza placówka przez długie lata nie miała swojego patrona ani sztandaru. Dopiero 22 września 2001 r. nadano jej imię ks. kan. Baltazara Pstrokońskiego.

    Wtedy też odbyło się odsłonięcie pamiątkowej tablicy z wizerunkiem patrona oraz poświęcenie sztandaru szkoły. Uroczystość przekazania sztandaru nastąpiła w kościele parafialnym w Burzeninie. Ale zanim do tego doszło nauczycielka plastyki z naszej szkoły p. Ewa Złotowska - Bessaoud wykonała mały pierwowzór sztandaru (jego obie strony), a następnie projekt w skali 1:1. Wzór ten przekazano zakonnicom ze Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryji z Kalisza. Siostry tkały cały sztandar własnoręcznie różnokolorowymi nitkami. Szczególnie wiele godzin poświęciła temu zajęciu siostra Teofila. Wykonanie haftu trwało ok. 4 miesięcy.

    Fundatorem sztandaru był ówczesny proboszcz parafii Burzenin - ks. kan. Stanisław Pietruszewski. On to osobiście przekazał poświęcony sztandar w czasie uroczystej mszy św. dyrektorowi szkoły Jackowi Majdańskiemu. Działo się to w obecności biskupa kaliskiego ks. Stanisława Napierały i wielu innych dostojnych gości. Na uroczystości tej ksiądz biskup nadał w uznaniu zasług proboszczowi burzenińskiemu tytuł honorowy kanonika kaliskiego, taki sam jak nosił Baltazar Pstrokoński.

    Każdy sztandar ma swoją symboliczną wymowę i określone znaczenie. Ponieważ nie zachowała się żadna podobizna ks. kan. B. Pstrokońskiego na awersie sztandaru znajduje się herb patrona naszej szkoły - Poraj. "Róża biała o pięciu listkach, w polu czerwonem być powinna, nad hełmem i koroną takaż róża" - tak go opisują w polskich herbarzach (Paprocki, Niesiecki).

    W projekcie sztandaru herb Poraj wykonany został w srebrnej, złotej i czerwonej kolorystyce na chabrowym tle. Tak też wyhaftowały go siostry zakonne. Na awersie znajduje się także złoty napis - Szkoła Podstawowa Burzenin.

    Rewers to srebrny orzeł tkany na biało-czerwonym tle. Wokół niego umieszczony został cytat z A. Mickiewicza - "Ojczyzna, Nauka, Cnota".

    Płat sztandaru otoczony złotymi frędzlami zatknięty jest na drzewcu z jasnego brzozowego drewna z metalowymi okuciami. Głowicę stanowi srebrny orzeł.

    Sztandar wykorzystywany jest podczas uroczystości gminnych, kościelnych i szkolnych. Stanowi element wyróżniający nas spośród innych uczniów. Niezwykły honor i zaszczyt spotyka osoby, które wchodzą w skład pocztu sztandarowego. Najczęściej są to uczniowie osiągający wysokie wyniki w nauce oraz wyróżniający się kulturą osobistą.

MUNDUREK

    Mundurek szkolny składa się z dwóch części: bawełnianej bluzy i koszulki polo. Bluza ma kolor granatowy i jest zapinana na zamek błyskawiczny. Bluzy dla dziewcząt i chłopców są tego samego koloru. Koszulki polo mają krótki rękaw i wykonane są z dzianiny bawełnianej. Dla dziewcząt błękitne, a dla chłopców niebieskie. Kołnierzyk polówki wykończony jest granatowym paskiem. Zarówno na bluzach jak i koszulkach polo z przodu z lewej strony w górnej części znajduje się wyhaftowane żółtą nitką logo szkoły. Mundurki zostały zatwierdzone i wybrane przez radę rodziców.  Uczniowie zaczęli je oficjalnie nosić od dnia 12 lutego 2007 r.